Verwerpen banken te snel verantwoordelijkheid? “We kunnen Jan niet altijd de schuld geven van phishing”

0
31

Magdalena reageert op een nep-sms van de bank, waardoor ze 10.000 euro verliest. De bank betaalt de schade niet terug omdat ze “grove nalatigheid” heeft gepleegd. Met andere woorden: Magdalena had zelf moeten zien dat het sms-bericht niet klopte. Deze beslissing maakt haar boos. “Omdat ik het graag goed heb, deed ik meteen wat er in dat sms-bericht stond. Dat betekent dat ik mijn gegevens doorgeef om een ​​nieuwe Digipa aan te vragen. Daarna blijkt dat de vraag van een phisher komt. Maar hoe had ik dat kunnen weten?

Het verhaal van Magdalena is er een uit een lange reeks getuigenissen die aankomen bij The Inspector. Veel mensen die het slachtoffer worden van phishing, krijgen nooit hun geld terug of krijgen slechts een deel van het bedrag terug omdat ze “ernstig nalatig” waren.

Wat is “grove nalatigheid”?

De inspecteur vraagt ​​Reinhard Steenniet wat “grove nalatigheid” precies inhoudt. Steennot is hoogleraar Consumentenrecht aan de Universiteit Gent en een autoriteit op het gebied van phishing-terugbetalingskwesties.

“Grove nalatigheid is een heel belangrijk concept van aansprakelijkheid voor ongeautoriseerde transacties. Dat geldt ook voor phishing”, zegt Steennot. Er moet echter een onderscheid worden gemaakt tussen “lichte nalatigheid” en “grove nalatigheid”. “Als je ‘gewoon nalatig’ bent, is je aansprakelijkheid als klant beperkt tot 50 euro. De bank draagt ​​de rest van de schade. Als je ‘grove nalatigheid’ bent, ben je als klant onbeperkt aansprakelijk en komt de bank niet tussen . ”

Een kleine fout of nalatigheid van de klant is volgens Steennot niet genoeg om van grove nalatigheid te spreken. Maar bij phishing ben je vaak grove nalatigheid doordat je zelf je bankrouteringsnummers aan een fraudeur geeft, die vervolgens betalingen kan doen. In sommige gevallen doen de slachtoffers ook zelf betalingen op de rekeningen van fraudeurs. De bank ziet dit als “grove nalatigheid” omdat u uw betaalmethode en persoonlijke codes onverantwoordelijk gebruikt. ”

“John met de hoed is zich niet bewust van enig kwaad”

Strikt genomen kan een bank dus slachtoffers van phishing vertellen dat ze geen recht hebben op restitutie. Steennot gelooft dat daarbij een grote verantwoordelijkheid bij de klant ligt. “Deze phishers worden steeds beter. Ze doen alsof ze nepbankmedewerkers zijn, ze maken websites die voor een leek niet te onderscheiden zijn van de echte platforms. De sms’jes lijken soms ook van de bank te komen, dus je doet niets meer. ” realiseert zich dat u in de val loopt. ”

Volgens Steennot vraag je je misschien af ​​of de banken niet te snel oordelen. “Ik vind dat we voorzichtig moeten zijn bij de beoordeling van ‘grove nalatigheid’. Als de beoordeling wordt gedaan door medewerkers van de bank die veel ervaring hebben met phishing, bestaat het risico dat ze het vergeten zoals ‘Jan met de hoed’. Jij kan niet verwachten dat iemand die weinig aan fraude is blootgesteld, alle vormen van fraude herkent. “

Banken vermijden verantwoordelijkheid

Ombudsfin, de ombudsdienst van de financiële sector, is van mening dat banken te snel een beroep doen op het concept van “grove nalatigheid” om te voorkomen dat ze klanten terugbetalen.

“De standpunten van de ombudsman en de banken kloppen niet”, aldus de ombudsman. “Ondanks de grote juridische bescherming van de consument, zien we dat banken de aansprakelijkheid steeds meer afwentelen op de klant. De manier waarop de bank de feiten analyseert is anders dan die van de ombudsfin. Ze wordt beschermd.”

De echte omstandigheden zijn cruciaal

Febelfin, de Belgische bankvereniging, is het er niet mee eens dat klanten te snel worden beschuldigd van “grove nalatigheid”. “De wetgeving bepaalt wanneer klanten al dan niet worden vergoed”, zegt woordvoerster Isabelle Marchand. “Banken zullen elk geval van phishing grondig onderzoeken. Rekening houdend met alle feiten, zullen ze beslissen of de klant al dan niet terugbetaald kan worden.”

Volgens Febelfin is het moeilijk om de terugbetaling van phishing in criteria te definiëren. “Juist de feitelijke omstandigheden bepalen of het om grove nalatigheid gaat of niet.”

De inspecteur wil weten of er een verschil is tussen bank en bank. Misschien loont de ene bank als commercieel gebaar sneller dan de andere? “De banken zullen hier zelf in hun onderzoek rekening mee houden. Als branchevereniging kunnen we niet beoordelen hoe dit beleid verschilt van bank tot bank, maar het is natuurlijk zo dat elke bank zich aan de wet moet houden. Nalatigheid, de bank moet terugbetalen. “

Marchand stelt ook dat er veel restituties beschikbaar zijn. “Exacte cijfers hebben we niet, maar het klopt dat er veel wordt afgelost. De beleving is soms anders. Maar feit is dat de no-vergoedingszaken sneller gaan in de media en daardoor meer aandacht krijgen.”

“Denk na over de verdeling van aansprakelijkheid”

Professor Steennot pleit voor een herziening van het aansprakelijkheidssysteem. “Nu is deze aansprakelijkheidsverdeling een ‘alles of niets’-verhaal. Ofwel ben je’ geen grove nalatigheid ‘en is je aansprakelijkheid beperkt tot 50 euro. Of je bent’ grove nalatig ‘en moet eventuele schade beter betalen. is anders verdeeld. ”

Deze indeling is een taak van de Europese wetgever. Steennot vindt het een goed idee om te kijken naar de acties die een betalingsprovider onderneemt. “Het zou goed zijn om rekening te houden met welke maatregelen een bank of webshop neemt om de kans op fraude te minimaliseren.”

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here